In 16 Books, het boekje dat verscheen ter gelegenheid van het afscheid van Henk Pröpper als directeur van het Nederlandse Letterenfonds, verkoos de Italiaanse uitgeefster Emilia Lodigiani In het huis van de dichter van Jan Brokken tot het Nederlandse boek dat de meeste indruk op haar heeft gemaakt. Haar uitgeverij Iperborea in Milaan publiceert literatuur uit de noordelijke landen. In het huis van de dichter, door Claudia Di Palermo vertaald onder de titel Nella casa del pianista, is een van de veertig Nederlandse boeken die Iperborea de afgelopen twintig jaar uitgaf. Emilia Lodigiani: "All the themes of the book are exactly what we always look for: The story of a person exposed to intolerance and persecution, of an exile who foreshadows in a way so many more to come, of an artist who can never come to terms with the conflict between his need of perfection and discipline and his thirst for life and experience, a homeless soul in search of happiness and roots, with all the longings and unrest of our modern human condition. And the historical recreation of a period when Amsterdam was the icon of the spirit of time, the very experimental laboratory of freedom, that in a way Holland has always been, and partly still is for us in our collective imagination. And a book on music, music known and told from the inside, by a connoisseur of its world, places and protagonists, and music recreated through the rhythm of style and narration. And the story of a marvelous friendship which has survived for so many years beyond death and that has been the first reason and stimulus for writing. An emblematic book for Iperborea: not only because we like it, but it has also involved us in one of the small miracles writing can produce in its rescuing power from oblivion. In Italy the almost forgotten name of Youri Egorov is now remembered again: his recordings are reedited, he is mentioned in articles, radio broadcasts, in letters from friends and people who have met him when he was alive and played in our country."

Jan Cremer, in Umbrië in Italië geïnterviewd door HP/De Tijd (kerstnummer, 23 december 2011): "Het is allemaal zo’n ingeslapen zooitje op cultureel gebied in Holland. Ook op literair gebied. Ik vind het allemaal slappe, onleesbare, krampachtige ziekenfondsliteratuur. Met de beste wil van de wereld kan ik dat echt niet lezen! Het gaat vooral over allerlei ziektes en zo. De enige Nederlandse schrijver die ik graag blijf volgen, is Jan Brokken. Ik heb hem weleens de Nederlandse Graham Greene genoemd; die mag ik wel graag lezen. Verder is de Nederlandse literatuur voor mij niet interessant: te zielig, krampachtig en saai. Ze gooien elkaar letterlijk dood met allerlei prijzen."

Medio november 2011 verscheen de vierde druk van In het huis van de dichter in een nieuwe uitgave. Voor het omslagontwerp is teruggekeerd naar de oorspronkelijke illustratie van fotograaf Ronald Hoeben; de belettering is nieuw. Op de cover een quote van Maarten ’t Hart: "Ik neem diep mijn hoed af voor dit boek (..) Een zeldzaam geslaagd meesterwerk." De belangstelling voor De Dichter blijft onverminderd groot. Omdat de thematiek overeenkomt met het motto van de Boekenweek – Vriendschap en andere ongemakken – zal Jan Brokken in maart 2012 samen met de pianist Marcel Worms een serie concertlezingen geven onder de titel Youri Egorov – Hommage aan een vriend. Ook in Italië blijft het boek onderwerp van beschouwingen en artikelen in zowel de dagbladpers (La Stampa, La Republica, Il Manifesto, Corriere della Sera) als in de muziekpers. "Een boek dat radicaal de aanpak van hagiografische musicologen verwerpt die hun idool de hemel in prijzen,’ vindt Il Corriere Musicale. ‘Brokken heeft zijn vriend Egorov neergezet in zijn onherleidbare complexiteit. Niet toevallig wordt de schrijver vaak vergeleken met Graham Greene: op even documentaire als meeslepende wijze weet hij de essentie van een leven vast te leggen. (..) Egorov mag zich gelukkig prijzen met zo’n vriend: Brokken heeft de esthetische erfenis van de pianist neergezet, een unieke pianist, een van de grootste aller tijden." Marco Ranaldi uit in de weekendbijlage van Il Manifesto alleen kritiek op de titel: Nella Casa del Pianista. Voor hem had de oorspronkelijke titel gehandhaafd moeten blijven, ‘want In het huis van de dichter is een boek van diepe en geraffineerde poëzie."

Hartverwarmende reacties stromen binnen op de uitzending van het tv-muziekprogramma Vrije Geluiden van afgelopen zondag 30 oktober 2011, waarin schrijver Jan Brokken en zijn gloedvol non-fictieboek Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van Chopin centraal stonden. ‘Schitterend programma. Heel goed gedaan,’ was het eerste bericht dat binnenkwam, nog geen minuut na het einde van de vijftig minuten durende uitzending op Nederland 1. ‘Het was een schitterende uitzending,’ stond ook in de mail van Marre van Dantzig van de Literaire Reisboekhandel Evenaar in Amsterdam die twee minuten later volgde. ‘Ik heb genoten. Je kwam geweldig uit de verf met je enthousiasme, alsof je het boek gisteren geschreven had. Alles helder en met flair verwoord. Wim Statius Muller was aandoenlijk in zijn onaangedaanheid en Izaline Calister was een vamp en een ster. Mooi jullie drieën, zo samen. Kon niet beter!’ Via Twitter: ‘Ik was al een enorme fan van Jan Brokken, maar na deze uitzending vind ik hem echt de beste reisschrijver, met zoveel kennis, passie en betrokkenheid bij zijn onderwerpen.’ Een collega-schrijver: ‘Jij keert terug naar de oerrol van de schrijver: jij legt de wereld aan de lezers uit, niet wijsneuzig met statements, maar met verhalen. Prachtig om te zien.’ De vijfde reactie, via de website: ‘Jan, je was weer onvolprezen. Zo mooi hoe je Wim Statius Muller en Izaline Calister op de tv presenteerde. Een heerlijke start van de zondagmorgen.’ Boekhandelaar Marijke Kleijn uit Amersfoort: ‘De uitzending van Vrije Geluiden voerde rechtstreeks naar het hart. Prachtig verteld en prachtig gemusiceerd.’ Een Curaçaose lezeres: ‘Ik zeg altijd: niemand schrijft mooier over mijn eiland dan Jan Brokken. Deze uitzending bewees mijn gelijk.’ Een reactie via de VPRO: ‘Televisie op zijn best. Een welhaast documentair programma over de Caribische muziekcultuur. Eindelijk een ander beeld van Curaçao.’ Via Facebook: ‘Geweldig.’ Via Facebook: ‘Héérlijk om zo op zondag wakker te worden.’ Via Facebook: ‘Helemaal Jan Brokken. Poëtisch als in zijn boek over Youri Egorov. Meeslepend in zijn verhalen. Erudiet.’ Via Facebook: ‘Waarom geven ze die man geen tv-programma? Hij is als Pierre Janssen, je wilt horen, zien of lezen over wat hij vertelt.’

Waarom juist nu een heruitgave van De regenvogel?

Jan Brokken: ‘Door de ontvangst van Baltische zielen. Veel recensenten, boekhandelaren en lezers prezen de mix van reis, persoonlijke observaties, verhalen, algemene geschiedenis en unieke familiegeschiedenissen. Ze deden het voorkomen alsof ik met Baltische zielen een nieuwe weg was ingeslagen, terwijl ik in De regenvogel al met deze aanpak begonnen ben. Ook in dat Afrika boek vermeng ik reis, persoonlijke indrukken, historische-, antropologische- en biografische achtergronden. De levensverhalen van Paul Belloni du Chaillu, graaf Brazza, Mary Kingsley, Caroline Tubin en Maria Lagendijk – om er maar een paar te noemen – zijn even fascinerend als die van Jānis Roze, Lotti von Wrangel, Mark Rothko of Arvo Pärt."

Bij uitgeverij Van Oorschot verscheen U mag alles over mij schrijven, de door Ton van Brussel geselecteerde interviews met Karel van het Reve (1921-1999). In de bundel zijn interviews opgenomen van Bibeb, Ischa Meijer, K.L. Poll, Theodor Holman, Henk Terlingen, Jan Brokken en vele andere bekende journalisten uit de jaren zeventig, tachtig en negentig. In zijn inleiding spreekt Ton van Brussel geen voorkeur uit voor één bepaald interview, maar in het vraaggesprek met Jeroen van Kan voor het radioprogramma De avonden deed hij dat wel.

Zondag 5 juni 2011 ontving Jan Brokken in het stadhuis van Brussel een Gouden Label, een Vlaamse muziekprijs die kan worden vergeleken met de Nederlandse Edison. Jan Brokken ontving de prijs voor In het huis van de dichter, zijn boek over Youri Egorov.

Enkele citaten uit het juryrapport: 'Dit boek is geschreven zoals Egorov speelde. Geniaal' en 'Koude rillingen krijgt een mens bij het lezen van dit adembenemende boek.' Het volledige juryrapport is te lezen op www.klassiek-centraal.be in de rubriek boek en cd.

Het Belgische literaire tijdschrift De Brakke Hond opent haar jongste nummer (02/11) met Winter in Riga, een twaalf pagina’s tellend reisverhaal waarin Jan Brokken zijn weerzien met Riga beschrijft. De reactie van een Belgische lezeres: "Een wonderschoon verhaal. Ik kreeg er heimwee door naar je boek en heb onmiddellijk Baltische zielen weer opgepakt. Mooi dat je dezelfde mensen in Riga terugziet, Ināra Belinkaja en Ainars Roze. Ik heb het gevoel dat ze nu ook een beetje tot mijn familie zijn gaan behoren. Mooi dat je weer nieuwe mensen leert kennen zoals Renate Punka, die je met een paar pennenstreken neerzet. En dan het absurde verhaal van die snelweg dwars over de Russische begraafplaats! Je bent echt mijn ideale schrijver, door je levendige stijl, je onbevangen blik en je oog voor al die rare menselijke dingen." In Winter in Riga is helaas wel een storende fout geslopen: de titel van het tweede deel moet Maart 2011 zijn en niet Maart 2007.

Uitgeverij Denoël in Parijs heeft de rechten gekocht voor de Franse uitgave van Baltische zielen. Mireille Cohendy gaat het boek vertalen. Ook Wydawnictwo Czarne in Warschau heeft de rechten gekocht. De Poolse vertaling van Baltische zielen zal in het voorjaar van 2013 verschijnen. De Deense vertaling van In het huis van de dichter ontving lovende kritieken; twee Deense dagbladen kenden het boek vijf sterren toe. Miriam Boolsen vertaalde het fraai uitgevoerde I digterens hus, dat in de Deense uitgave 435 pagina´s telt. Op 21 februari verscheen Nelegālie pasažieri, Austra Aumale’s Letse vertaling van De blinde passagiers, met een nieuw en bijzonder smaakvol omslag. Van 2 tot 5 maart was Jan Brokken te gast op de Baltic Book Fair in Riga. Een weerzien met de stad die zo’n grote rol speelt in Baltische zielen. Op 20 mei verschijnt Nella Casa del Pianista bij de Italiaanse uitgeverij Iperborea; de vertaling is van Claudia di Palermo. Op 3 en 4 juni gaven Jan Brokken en pianist Marcel Worms de concertlezing Een hommage aan Youri Egorov op het Festival voor Muziek en Literatuur in Cremona. Op 2 juni was Jan Brokken te gast in Villa Reale in Milaan, waar hij geïnterviewd werd door de muziekcriticus van de Corriere della Sera.

Arendo Joustra over In het huis van de dichter
 Het magazine L'Homo vroeg naar de boeken top 5 van Arendo Joustra, hoofdredacteur van Elsevier. Op de eerste plaats zette hij In het huis van de dichter. Arendo Joustra: 'Een ontroerend, onthullend en beklemmend boek over de naar Nederland uitgeweken Sovjet-pianist Youri Egorov, die in 1988 stierf aan aids. Ook een zeer herkenbaar portret van Amsterdam in de jaren tachtig.'     

Marjan Berk schreef op 10 januari een prachtige column over In het huis van de dichter in de PZC:

Soms wordt je door een boek totaal meegesleept in de verbeeldingswereld van de schrijver. Bij het naderen van de laatste bladzijden ga je steeds trager lezen, langzaam sla je bladzijden om, het onvermijdelijke einde nadert…de laatste zinnen…uit!

Er komt steeds meer belangstelling voor de Curaçaose boeken die Jan Brokken tijdens zijn tienjarig verblijf op het eiland scheef. Van Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van Chopin (2005) verscheen in december de derde, geheel herziene druk. ‘Een heimweeboek,’ noemde een lezer het. ‘Alles wat mooi is aan de eilanden staat erin. Je danst over de pagina’s.’

Die honden. Als ik nou iemand niet wilde ontmoeten, dan was het Tip Marugg. Vanwege die honden. Ik was, ik ben als de dood voor honden. Hij had er vier. Woeste honden. Een journaliste van de Amigoe leidde me tijdens mijn eerste bezoek aan Curaçao rond over het eiland. We kwamen bij het huis van Marugg. Een hond vloog tegen het hek op. Dol. Driest. Zag ik het goed? Had hij het schuim op de bek staan? Of beeldde ik me dat in?

In de afgelopen weken zijn er prachtige reacties van lezers binnengekomen via deze website of via brieven. Graag willen wij deze hartverwarmende reacties over In het huis van de dichter met u delen:

'Ben zwaar onder de indruk.' - J.B., Den Haag

'Ik heb In het huis van de dichter de afgelopen dagen in recordtijd uitgelezen. Een schitterend boek! Niet alleen is het een boeiend verteld verhaal, het is ook een prachtig tijdsbeeld van de periode waarin ook ik opgroeide. Weliswaar heb ik veel van wat jij beschrijft slechts als toeschouwer meegemaakt, toch herken ik er veel in. Mooi geschreven, een indringende verteltrant en een monument voor Youri Egorov. Een monument omdat het deze man niet alleen verheerlijkt: jij maakt hem mens! Prachtig dus. Dit boek vraagt naar meer, dus ik ga zeker ook ander werk van je lezen.’ - K.M.

De mazurka, befaamd geworden door Chopin, legde een enorme reis af, van Polen naar Parijs en van Parijs naar Curaçao, Aruba, Bonaire en de andere Caribische eilanden. Jan Brokken schreef er een verrukkelijk boek over, Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van Chopin. In juni 2008 verscheen bij uitgeverij Atut de Poolse editie, Dlaczego jedenastu Antylczyków kleczalo przed sercem Chopina, vertaald door Aleksandra Hnat. Het boek ging, net zoals de Nederlandse uitgave, vergezeld van een cd met 21 werken van Antilliaanse componisten. De Poolse vertaling wekte alom verbazing. Niet alleen bij recensenten – er verschenen uitgebreide en lovende kritieken, onder andere in het weekblad Polytyka en het dagblad Gazetta – maar ook bij gerenommeerde Chopinologen als Kazimierz Gierzod, docent aan de Muziekacademie en het Chopin Instituut in Warschau, en Irenia Poniatowska. ‘Wij wisten niet dat Chopin zo’n grote en blijvende invloed heeft gehad op de muziek van de Caribische eilanden,’ was de reactie. En: ‘Dit alles is voor ons terra incognita. Een Antilliaanse mazurka? Wij konden onze ogen en oren niet geloven.’

Na de concertlezing die hij samen met pianist Marcel Worms in Delft gaf, werd Jan Brokken op 17 november 2008 De Onregelmatige Omslagprijs uitgereikt. De prijs, een initiatief van boekhandel De Omslag in Delft en van haar eigenaar/oprichter Trude Gerritsma, gaat met grote onregelmatigheid naar de schrijver van een oeuvre die, in de woorden van Trude Gerritsma, ‘ook nog eens erg aardig is voor het lezingenpubliek.’