Vier passagiers varen mee op een vrachtschip, twee als verstekeling. In het onderste ruim leveren de verstekelingen een verbeten strijd tegen dorst en uitputting, terwijl op de bovenste dekken Maurice en Adriana toenadering tot elkaar zoeken.

Achtervolgd door rampspoed steekt het schip de Atlantische Oceaan over. Na Cuba en Curaçao zet het koers naar de Straat van Magallanes en Valparaiso, maar hoe ver ze ook varen, de vier opvarenden komen niet los van hun verleden. Maurice Schotel, de centrale figuur van De blinde passagiers, aanvaardt dat als laatste. Dan blijkt hoezeer zijn jeugd verbonden is geweest met havens en schepen.

De roman werd genomineerd voor De Gouden Uil (1996) en door een Vlaams-Nederlandse jongerenjury bekroond met De Jonge Uil (1997).

De blinde passagiers is verkrijgbaar bij uitgeverij Eldorado.

In de pers

'Een ambitieuze en zeer geslaagde roman.' - Vrij Nederland

'Hier schrijft iemand over zee zoals dat sinds Slauerhoff niet meer is gebeurd. ' - Haagsche Courant

'Brokken heeft een echt vertellerstalent.' - Trouw

'Ein Abenteurroman voller Spannung und interessanten Charakteren. Ein seltenes Leseerlebnis, das sowohl mannliche als auch weibliche Leser fesseln wird.' - Nicole Scheibel, Bibliothekerin aus Buxtehude, Buch Tip der Woche in Tageblatt

'Hoe vernuftig Brokken het binnenwereld-perspectief van die arme sloebers op weg naar het paradijs heeft getekend zonder hen werkelijk uit te schilderen blijkt als ze halverwege het boek ontdekt worden; pas dan wordt ook de lezer die ze allang dacht te kennen van hun uiterlijke verschijning op de hoogte gebracht. Een sterk, filmisch effect.' - Rob Schouten in Trouw

‘Jan Brokken neuer Roman Die blinden Passagiere belegt wiederum den hohen Stand der gegenwärtigen niederländischen Erzählkunst. Das Buch ist spannend, atmosphärisch dicht, auf hohen intellektuellen und künstlerischen Niveau und besitzt genau den Schuss Kolportage, der ihn unterhaltsam macht.’ – Jürgen Israel in Berliner Morgenpost

‘Für die meisten an Bord wird es zu einer Reise ins eigene Ich, und blinde Passagiere sind sie in gewissem Sinne fast alle. Jan Brokken hat einen packenden, spannenden, erotischen Abenteurroman geschrieben.’ – Frauke Kaberka in Rhein-Zeitung

"Jan Brokken gelingt in seinem Roman Die blinden Passagiere eine bemerkendswertige Mischung aus Spannung, Abenteuer und subtiler Psychologie.’ – Brigitte

 Lezersreacties:
‘Ein absolutes Meisterwerk für jeden der die Einsamkeit mag.’ S.H.

‘Schier unendlich weit, aber doch so greifbar nah.’ E.K.

"Elke keer nadat ik een boek van Jan Brokken heb gelezen denk ik: déze is echt de beste. Maar nu weet ik het niet meer. Elk boek heeft z'n eigen karakter en is mooi op zijn eigen wijze. Ik vind de toon in De Blinde passagiers heel erg mooi; een tikje melancholisch en steeds raak getroffen. De structuur van het verhaal staat als een huis, alle verhaallijnen en motieven zijn op een knappe manier met elkaar verweven, en het lijkt erop dat dit stevige bouwwerk de stijl vleugels heeft gegeven. Ik vond het vaak ontroerend. Bovendien zat ik helemaal in het verhaal, op dat schip, op de zee, ik heb alle havens aangedaan en alle landschappen voor me gezien. Dat is het werk van een échte schrijver." -J.L. te Amsterdam

'Ik lees herhaaldelijk een mooie Nederlandse roman, maar zelden een spannende. Een roman die je pagina na pagina verrast en waarvan je onmogelijk kunt voorspellen hoe het verhaal afloopt. In de naoorlogse Nederlandse literatuur ken ik maar één boek dat ik echt met ingehouden adem las: De blinde passagiers. De scènes zijn hallucinerend, van het begin tot het eind, de scènes in het ruim, de achtervolging op zee, maar ook de liefdesscènes. Het enige wat me spijt is dat ik het boek op een dag uit had en dat ik afscheid moest nemen van Maurice Schotel en Adriana en die stijve, vormelijke kapitein die toch maar mooi het schip redt, ook al blijkt dat tevergeefs te zijn... Wat een ontknoping, soms word ik er 's nachts nog wel eens wakker van...' - D.O. te Leiden